
Alfabet Morse'a powstał w r. 1832, a jego wynalazcą był malarz
amerykański Samuel Finley Morse. Alfabet ten uzyskał sobie
powszechne prawa używania dzięki łatwości przystosowania go
do rozmaitych środków łączności.
Może być on używany w sygnalizacji: ręcznej, świetlnej, słuchowej i
technicznej. Alfabet składa się z poszczególnych sygnałów (znaków)
powstałych z kombinacji: "kropek" i "kresek", przy czym jeden znak
(z kropek i kresek) oznacza jedną literę.

KLUCZ MORSE'A

Dla szybkiego odczytywania znaków można posłużyć się tzw.
"kluczem", który wykorzystujemy przy pomocy palca przesuwanego
w myśl zasad:
- gdy nadawana jest " . " (kropka) przesuwamy o jedno miejsce palec po "drodze" kropkowanej,
- gdy nadawana jest " - " (kreska) przesuwamy palec drogą kreskowaną,
- początek to oznaczony punkt:
Przećwiczmy przykłady:
Dyktuję: . - . .
"kropka" - przesuwamy palec po linii kropkowanej w lewo,
aż do kółka z literą E,
"kreska" - przesuwamy dalej po linii kreskowanej do następnego kółka czyli litery: A,
"kropka, kropka" - przesuwamy dwa razy palec po linii kropkowanej, o więc zatrzymujemy się w kółku L.
A więc: . - . . to wg klucza litera "L"